Hoe een weg gevaarlijk wordt, en hoe je dat meet
Een weg kan gevaarlijk zijn zonder dat er ooit een ernstig ongeluk is gebeurd. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het klopt. Verkeersveiligheid meten is niet wachten op slachtoffers. Het gaat om begrijpen waarom de situatie conflicten uitlokt.
Wij kijken naar wat verkeerskundigen “conflicten” noemen: momenten waarop weggebruikers te dicht op elkaar komen, te hard rijden voor de situatie, of onverwachte keuzes maken. Die momenten zijn zichtbaar voor een getraind oog. En ze zijn meetbaar: via conflictobservaties, rijgedragsmetingen of nader onderzoek naar de registratie van verkeersongevallen.
Want achter elk verkeersveiligheidsonderzoek staan mensen: fietsers, voetgangers, kinderen op weg naar school.
Ontwerp als oorzaak
De meeste onveilige situaties zijn geen pech. Ze zijn ontworpen. Niet opzettelijk, maar wel systematisch: een bocht die net iets te ruim is, een oversteek die fietsers en auto’s op hetzelfde punt brengt, een wegprofiel dat harder rijden uitlokt dan de toegestane snelheid. Wij zoeken de ontwerpfout vóórdat die tot een melding leidt.
Dat doen we aan de hand van CROW-richtlijn 315a (conflictanalyse), rijgedragsonderzoek en, waar zinvol, ter plaatse observaties. Geen checklistje, maar redeneren vanuit menselijk gedrag: wat verwacht een fietser hier? Wat doet een automobilist als hij haast heeft?
Van analyse tot maatregel
Een veiligheidsaudit levert geen rapport om in een la te leggen. Hij levert een concrete rangorde: dit is het gevaarlijkst, dit lost je er aan op, en dit kost het minst voor het meeste effect. We formuleren quick-wins én structurele aanpassingen en meten achteraf of ze werken.
Want een goed advies verdient een eerlijke nulmeting.
Wij hebben meer dan 600 verkeerskundige projecten uitgevoerd, waarvan een substantieel deel gericht op het verbeteren van verkeersveiligheid.